با دوست ما نشسته كاى دوست دوست كو * كو كوهمى زنيم ز مستى به كوى دوست * * * سألها دل طلب جام جم از ما مىكرد * آنچه خود داشت ز بيگانه تمنّا مىكرد گوهرى كز صدف كون ومكان بيرون بود * طلب از گم شدگان لب دريا مىكرد بي دلى در همه أحوال خدا با أو بود * أو نمىديدش واز دور خدايا مىكرد « 1 » 2 كلمة بها تجمع « 2 » بين المنع من التفكّر والكلام فيه سبحانه ، وبين الحثّ مطلقاً « 3 » على المعرفة طالبان تصوّر حقيقت را به دور باش « وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ » « 4 » مىرانند « 5 » تا طلب محال نكنند : ( تفكّروا في آلاء اللَّه ، ولا تفكّروا في اللَّه ؛ فإنّكم لن « 6 » تقدروا قدره ) « 7 » . زبان به كأم خموشى كشيم ودم نزنيم * چه جاى نطق تصوّر درو نمىگنجد وعاشقان وصول حضرت را به مقام « وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ » « 8 » مىرسانند تا در خلوت‌خانهء

--> ( 1 ) - ديوان حافظ رحمه الله ، ص 87 ، غزل : « سألها دل طلب جام جم از ما مىكرد » . ( 2 ) - مر : تجمع بها . ( 3 ) - مر ، الف : - مطلقاً . ( 4 ) - آل عمران : 28 ، 30 . ( 5 ) - مر : مىراند . ( 6 ) - مر : لم . ( 7 ) - بحار الأنوار ، ج 68 ، ص 321 ، ح 3 ؛ النهاية في غريب الحديث ، ج 1 ، ص 63 . ( 8 ) - آل عمران : 28 .